Emanet Edilmiş Tablo

Bir ressam olduğumu düşündüm bir saniyeliğe ve gözlerimi kapattım. Elime fırçayı aldım ve hemen birşeyler ortaya çıkarmaya çalıştım. Bir an için karanlığa çalmış resim, gözlerim kapalıyken farkedemedim. Gözlerimi açtığımda karanlık sanki beni içine çekiyordu. Sonra arkamdan bir el uzandı omzuma. Sessizce yanaştı kulağıma o iki kelimeyi fısıldadı. “Seni seviyorum”… O anda tekrar kapattım gözlerimi ve fırçayı bu sefer daha bir nazik vurdum yeni çizdiğim tabloma. Şimdi o tablo, o iki kelimeyi fısıldayanda. Ortaya çıkan esere ise paha biçilemez. Adı “Aşk”. Satılık değil… Emanet edilmiş bir kalbe…

Kısa bir yazı,  taslaklarda başlangıcı olup da devamını getiremediğim bir kaç yazıdan birisiydi. Kısa kısa düşsel yazımlar serisine ortak bir çalışma..

Yayınlayan

İbrahim Yılmaz

Diplomalı tarihçi, alaylı yazılımcı.

“Emanet Edilmiş Tablo” üzerine 11 yorum

    1. Benim aklımda daha güzel birşeyler var ama uygulamaya dökmek sorun birazcık. Neyse sende artık evinde olduğuna göre bir kapak yapmaya başlasan. Kapak senden hediye olsun :)) Bende bu haftadan sonra hikayeme devam ederim zaten.

  1. bu da bana kapak olsun yani =)

    ya ben karışmim sen yap herşeyini 2.bi el değmesin hem ben anlama photoshoptan fln =)

  2. Resimleri niye sileyim şuna bak sonuçta benim resimlerim =)) Tabi sen photoshoptan anlamadığın için saçlarını boyatmadan önce deneme yapıyosun dimi 🙂

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir