Derler Koçum Derler!

Günler hızla akıp gidiyor, kendimi işe o kadar çok kaptırmışım ki artık normal sohbetlerim bile iş üzerine olmuş durumda. Ne yapsak nasıl etsek. O kadar çok iş takip etmekten kendime çok az zaman ayırıyorum. Millet sanıyor ki İbocan İstanbul’un anasını sikiyor. Asıl İstanbul beni almış altına da kimsenin haberi yok.

Boş zamanlarımda ki akşamları genelde boş vaktim oluyor, bir arkadaşımı arayayım diyorum vefasız damgası yemeyelim diye. Ee doğal olarak dışarıda falan oluyorum aradığımda. Bunun sebebi de evde yemek yapılmaması. Zaten akşama kadar çalışıyorum. Her gün de evde süt ile mısır gevreği yenmiyor. Yemek yapmaya zaten fırsat yok ki elektrikli ocağın olduğu bir evde yemek Allah bilir ne kadar sürede olur. Neyse arıyorum arkadaşı dışarda yemekteyim diyorum. Gelen cevap şu, “Ooo, hayat sana güzel”. Ne alakası var a.q diyesim geliyor ama demiyorum.

Üniversiteden olsun, liseden olsun kimi arkadaşlarım İstanbulda ikamet ediyor. Onlarla buluşuyorum ki şuraya geleli 3 ay oldu dün, toplamda 4 kez görüştük. Nedense sosyal ağlara bir fotoğraf koyunca yine tabir aynı.. “Ooo, hayat sana güzel.” Sonra batarsın insanlara. Sanki kendileri sürünüyor. Asıl zorluğu çeken benimdir de kimse anlamaz. Her gün aynı şeyler, aynı şeyler.

Bir de karı kız ortamına aktığımı düşünenler var, onlara değinmiyorum bile. Ben 5 sene Antalya gibi memlekette kalıp ideallerimin doğrultusunda yaşamış iken bunları düşünenlere anlam bile veremiyorum. Beni herkes ile aynı kefeye koymaları da kanıma dokunuyor açıkcası. Gün gelecek cevabımı alacak onlar..;)

Artık ev’lenmeye karar verdim. Bir ev alayım şu sıkıntıları atlatıp. Kendi ayaklarım üzerinde tam durmam için bir girişimde bulunmam şart yani. Dokunmayın bana, ha bir de burada yazdıklarımdan başka bir yerde gördüklerinize de inanmayın.

3 Yorum

Yorum Yaz:

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir