Cumali Efrah – Canım ve Sıkıntısı

Elimde ne kaldı ki ,
Ben ne için savaşıyım ,
Çok yoruldum artık mecalim yok buraya kadarmış bak al her şeyi

Canım ve sıkıntısı .
Sessiz bir iş birliği içersindeymişler meğerse .
Hayat güzel çiçekler böcekler..
Deniz kum güneş eğlence..
Yaşamak güzel ama yaşadığın şeye değerse
Bu sabah gözlerimi açtım ve gözlerimi dikdiğim tavan örümcek ağı
Eee yine keyfim kaçtı bakamaz oldum artık manzaram bitti
Çünkü gözlerimin camını ne kadar silsemde pencerem kirli ilk penceremdin doğup baktım
Ve bıraktığın gibiyim tatlım hala soğuk kanlıyım
Bıraktığım bu yolda yaşam mı ölüm mü diyorum bilmiyorum
Ama ne kadar yanlış yapsam da doğrularımı götürmüyorum ..
Ben hala aynı ben

Biraz daha saf belki biraz suskun
Ketum belki belki biraz daha aptal
Gerçi biraz daha bayardım ama uykusuzluğumu uykunu bi gecede içsen anlarsın ..

Elimde ne kaldı ki ,
Ben ne için savaşıyım ,
Çok yoruldum artık mecalim yok buraya kadarmış bak al her şeyi

Parmak aralarımda demir pas çok ama
Seni yazmak için saçma sapan meditasyon falan yapmaya gerek duymuyorum
Ama belki bi gün lazım olur..
Ee çünkü seni yazmaya kalksam ormanlara yazık olur.!
Dudaklarınla seviyorum derkenki o boğuk uğultu çarpar kulaklarıma
Bu yüzden uyuyamam
Ve yarın öbür gün ben nasıl bakıcam başkasıylayken sen insanların suratlarına

Elimde ne kaldı ki ,
Ben ne için savaşıyım ,
Çok yoruldum artık mecalim yok buraya kadarmış bak al her şeyi

Yorum Yaz:

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir