Bitti…

Ne günler geçirdik biz diyorum şimdi… Acımız, tatlımız hep birlikteydi. Şimdi ise sadece anılarda mı kalacak diye üzülmekten başka bir şey gelmiyor elimizden ne kötü bir durum.. Hayatımda 17 Haziran tarihi ile öğrencilik tamamen bitmiş gibi görünüyor, tabi yüksek lisans seçeneği aklımın ucuna gelmezse.. Ne zor geçer diye düşünürken bu üniversite, biz göz açıp kapayıncaya kadar bitti işte.

Arkama dönüp bakıyorum şimdi 4 senede neler yaşandı diye..

Yurttaki her gece en kahkahalı günlerimiz, batak, tavla maceralarımız, yurda sarhoş gelmemiz ve hatta yurtta kaçak içki maceraları da cabası hani.. Sote önünde saatlerce oturup yurdun Sote ekibini oluşturmak ve benim için belki de en keyiflisi ikinci sınıfta bu tayfanın ele başısı olmak.. Sote ekibi toplan diyerek bütün dostları oraya toplamak 🙂 Tek toplayamadığım kendini odasına adeta zincirleyen, can kardeşim, sayın başkanım olsa gerek 🙂

Yurttan ayrılıp eve çıkınca, haftanın belirli günleri belirli işler yapmak 🙂 Mesela perşembe pazarına çıkmak, perşembeleri vadi izlerken yanında alkol almak, ezeli, sakarya fıratı kaçırmamak, bir sene boyunca yüzlerce film indirmek ve bunları izlemek 🙂 Hatta sadece bir hafta yemek yeyip film izlemeyi düşünmek 🙂 Sıcak su makinesine şarap koyarak parasız kaldığımızda sıcak ile sarhoş olma isteği bile çok güzel bir istekti.

Son sene değişen ev ve farklı gelişen olaylar.. Gezenti bir hayat, hastane trafiği, Yakut Avm’nin mudavimi olmaya ramak kalması, başlayan formasyon çilesi, bir yandan okulun biteceği düşünüp koy g..tüne rahvan gitsin düşünce yapısı, kendimizi ara ara yazmaya kaptırmak, bitirme tezi telaşı, çarşamba sohbeti koşturması, bir ara kurs hayatı, yeni dostluklar, kalıcı bağlar…

Ders konusunu hiç açmıyorum zaten okuma amacımız var… Sadece lak lak yapmadık yani 🙂

İşin kısası ise ancak şöyle özetlenir..

  • En sağlam dostlukları burada öğrendik, insanları tam anlamıyla tanımak ancak burada gerçekleşiyor.
  • Batak, tavla, 101 vs gibi oyunların ustası burada olduk.
  • Kız tavlama tekniğini öğrenemedik mâlesef öyle işlerde bezimiz olmadı..
  • Alkolizm hareketinin öncü birliklerine burada girdik 🙂 Yapımıza uygundu diyelim.. Yoksa alkole karşıyız 😀
  • Sosyal ağlarda okuduğumuz her üniversite hikayesini burada bir kez dinleme fırsatımız oldu 🙂 Yalan o hikayeler üniversite efsanesi sadece 🙂 Yok öyle risk nedir muhabbeti falan 🙂
  • Ve en önemlisi bir tarihçi olmayı burada öğrendik.

Bu yolculuğumda bana eşlik eden değerli dostlarım… İsimlerini yazmaya gerek yok zaten, olur da birinin ismi eksik olur gönül koymasın kimse… İyi ki varsınız…

Yorum Yaz:

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir